تکنولوژی

آموزش استفاده از سیستم فایل ZFS در لینوکس اوبونتو برای افزایش امنیت فایل‌های مهم

سیستم فایل ZFS یکی از سیستم فایل‌های محبوب در لینوکس است که برای استفاده از آن می‌بایست ابتدا ملزومات آن را نصب کنید. در واقع اگر امنیت و سلامت فایل‌ها و داده‌ها بسیار مهم باشد و به خصوص در امور سازمانی و سرور، استفاده از ZFS‌ بسیار مفید خواهد بود. اما به صورت پیش‌فرض در توزیعات مختلف Linux‌ قابلیت استفاده از ZFS وجود ندارد.

در ادامه به روش نصب و استفاده از سیستم فایلی به اسم ZFS در لینوکس می‌پردازیم. با ما باشید.

سیستم فایل ZFS از نظر روش نصب کردن کمی با دیگر اقسام سیستم فایل متفاوت است و بسته به اینکه از چه روشی اقدام می‌کنید، به اطلاعات بیشتری نیاز دارید. البته برای هر کاربری خاصی نباید از ZFS استفاده کرد.

آشنایی با مفهوم دقیق دیسک، پارتیشن، والیوم، درایو و کانتینر در سیستم عامل‌های مختلف

اگر تاکنون از ZFS استفاده نکرده‌اید یا چیزی در مورد آن نشنیده‌اید، بهتر است از مسیر لینوکس اوبونتو برای آشنایی بیشتر با آن اقدام کنید. در Ubuntu 16.04، کنونیکال استفاده از ZFS را بسیار ساده کرده بود و نصب کردن آن بسیار ساده انجام می‌شد. به خصوص ساخت سیستم فایل ZFS به خوبی در این نسخه‌ی از لینوکس اوبونتو صورت می‌گیرد و قابل‌اعتماد است در حالی که در توزیعات دیگر، احتمال خرابی سیستم فایل ZFS وجود دارد.

دقت کنید که استفاده از ZFS در کامپیوتر و سروری که تنها یک هارددیسک داشته باشد هم امکان‌پذیر است اما اغلب قابلیت‌ها و ویژگی‌های مفید این سیستم فایل، بلااستفاده باقی می‌ماند. هدف اصلی کاربران حرفه‌ای که از سیستم فایل ZFS استفاده می‌کنند این است که فضای ذخیره‌سازی به بخش‌های مشابه و موازی تقسیم شود و در واقع از یک فایل مهم و حساس، نسخه‌هایی در محل‌های مختلف وجود داشته باشد. به بیان دیگر ZFS برای ایجاد آرایه‌ای از هارددیسک‌های موازی استفاده می‌شود.

مقایسه لینوکس و ویندوز از نظر سرعت انتقال فایل‌ها و سیستم فایل

نصب و راه‌اندازی ZFS

همان‌طور که اشاره کردیم این سیستم فایل به ویژه در سیستم‌هایی با چند حافظه‌ی ذخیره‌سازی عملکرد عالی دارد. ایجاد کردن سیستم فایل ZFS به سادگی استفاده از ابزار پارتیشن‌بندی Gparted نیست بلکه به مراتب پیچیده‌تر است و در عین حال به همان میزان، مفیدتر است.

برای پارتیشن‌بندی با این سیستم فایل، می‌بایست در ترمینال لینوکس از دستور lsblk استفاده کنید تا لیست کامل درایوها نمایان شود.

با بررسی لیست درایوها، هارددرایوی که می‌خواهید برای آرایه‌ی هارددیسک‌ها یا Z-pool استفاده کنید را پیدا کنید و نام آن را به خاطر بسپارید. در این مقاله، نام سه درایوی که برای سیستم فایل ZFS و موازی‌سازی هاردها استفاده می‌شود، /dev/sdb و /dev/sdc و /dev/sdd است.

قدم بعدی این است که تمام درایوها را با نوشتن عدد 0 در خانه‌های حافظه، پاکسازی کنید. به این ترتیب تمام داده‌ها از بین می‌رود. برای این کار از دستور dd استفاده کنید و در مورد تمام درایوهای موردنظر، این دستور را اجرا کنید. فرآیند صفر کردن نسبتاً طولانی خواهد بود چرا که قرار است تمام فضای هارددیسک انتخاب‌شده، با داده‌ی جدید بازنویسی شود.

بنابراین در دستور زیر به جای حرف X در عبارت /dev/sdX، از شناسه‌ی درایو استفاده کنید و در مورد مثال ما سه مرتبه از حروف c و d و b استفاده می‌شود تا سه درایو موردبحث پاکسازی کامل شود.

پس از تکمیل فرآیند صفر کردن بلوک‌های حافظه با دستور dd، دستور fdisk را اجرا کنید. با اجرای این دستور، اطلاعات کاملی در مورد درایوها نمایش داده می‌شود. به عنوان مثال سیستم فایل هر هارددیسک از جمله اطلاعات کامل است. دقت کنید که هیچ یک از درایوهای موردنظر که پاکسازی کرده‌اید، سیستم فایل نداشته باشد. این مرحله بسیار مهم است چرا که ZFS از ساختار سنتی پارتیشن‌ها استفاده و پشتیبانی نمی‌کند.

اگر وضعیت مطلوب بود، می‌توانید ایجاد مجموعه هارددرایوهایی با سیستم فایل ZFS را آغاز کنید.

برای ستاپ ساده‌ی Z-pool از دستور زیر استفاده کنید و به جای نام سه درایوی که در مثال ما آی‌دی b و c و d دارند، نام درایوهای موردنظر خودتان را قرار بدهید:

ستاپ پایه‌ای Z-pool برای کاربران معمولی کافی و عالی است و نیازی به پیکربندی پیشرفته‌تری ندارد اما اگر اطلاعات ارزشمندی قرار است ذخیره و محافظت شود، منطقی است که آرایه‌ی هارددیسک‌های موازی را با ابزار RaidZ بسازید. اگر از RaidZ به همراه ZFS Pool استفاده کنید، امنیت داده‌ها بیشتر خواهد شد و بکاپ‌های متعددی از یک فایل در موقعیت‌های مختلف آرایه ایجاد می‌شود. برای این کار می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید و دقت کنید که نام سه درایو فرضی ما را تغییر بدهید:

برای افزودن فایل‌ها به آرایه‌ی هارددیسک‌های ZFS، اپلیکیشن فایل منیجر لینوکس را اجرا کنید و سراغ فولدر روت بروید. فایل‌ها را در فولدری که ZFS Zpool نامیده‌اید، قرار دهید.

اضافه کردن دیسک‌ها به ZFS Zpool

همان‌طور که اشاره کردیم فولدر ZFS Zpool فولدری برای نگهداری فایل‌های مهم و حیاتی است که در چند هارددیسک مختلف کپی می‌شوند. ممکن است پس از مدتی، فضای دیسک پر شود و به فضای بیشتری نیاز پیدا کنید. با توجه به اینکه سیستم فایل ZFS از مفهومی به اسم پارتیشن‌ها پشتیبانی نمی‌کند، اضافه کردن حافظه‌ی بیشتر به آن، بسیار ساده است!

در مثالی که بررسی می‌کنیم، هدف افزودن دو درایو جدید به Zpool است که نامشان /dev/sde و /dev/sdf است. برای این کار از دستور زیر استفاده کنید و البته اگر RaidZ را در ستاپ ZFS استفاده نکرده‌اید، عبارت RaidZ را از دستور زیر حذف کنید:

دیلیت کردن ZFS Pool

گاهی اوقات یکی از Volume های ZFS خراب و غیرقابل‌استفاده می‌شود. اگر چنین اتفاق بدی افتاده، می‌بایست آرایه‌ی ZFS را دیلیت کنید. برای این کار از دستور zfs destroy استفاده می‌شود:

اجرای فرآیند دیلیت کردن آرایه‌ی ZFS مدتی طول می‌کشد که به حجم اطلاعات بستگی دارد. صبر کنید تا این فرآیند تکمیل شود و ترمینال لینوکس مجدداً آماده‌ی دریافت دستور شود.

چک کردن وضعیت ZFS

یک روش ساده و سریع برای چک کردن وضعیت سیستم فایل و آرایه ZFS این است که از دستور zpool status در ترمینال لینوکس استفاده کنید.

آموزش استفاده از سیستم فایل ZFS در لینوکس اوبونتو برای افزایش امنیت فایل‌های مهم

با اجرای این دستور، هارددیسک‌ها بررسی می‌شود و در صورت وجود Error یا خطا، مطلع می‌شوید.


برای استفاده از پروتکل FTP به منظور نقل و انتقال فایل بین سیستم لینوکسی و سرور در شبکه‌ی محلی یا سروری در خارج از شبکه‌ی لوکال و در فضای اینترنت، دو دستور جامع ftp و sftp طراحی شده است. دستور ftp امن نیست و رمزگذاری ندارد لذا برای شبکه‌ی شخصی و محلی مفید است. برای ارتباط با سرورهای FTP از طریق اینترنت که شبکه‌ی عظیم خارجی محسوب می‌شود، می‌بایست از sftp استفاده کنید.

در این مقاله به روش دانلود و آپلود فایل با فرمان ftp و همین‌طور تغییر فولدر کاری و تغییر نام فایل‌ها و نحوه‌ی دیلیت کردن فایل‌ها با این دستور در محیط Terminal لینوکس می‌پردازیم.

هشدار: از فرمان FTP روی اینترنت استفاده نکنید

پیدایش پروتکل FTP یا File Transfer Protocol به اوایل دهه ۱۹۷۰ برمی‌گردد. این پروتکل با توجه به نام آن، برای انتقال فایل طراحی شده و در طراحی آن ملاحظات امنیتی در نظر گرفته نشده است! حین کار با FTP از رمزگذاری یا Encryption خبری نیست. نام کاربری و رمز عبور و دیتایی که دانلود یا آپلود می‌شود، همگی بدون رمزگذاری است. لذا راه برای سوء استفاده‌ی هکرها و کاربران سودجو باز است.

اگر بخواهید در شبکه‌ی خانگی و شخصی از دستور FTP برای نقل و انتقال فایل استفاده کنید، مشکلی وجود ندارد اما در یک سازمان و شرکت کوچک، حتی در شبکه‌ی لوکال هم ممکن است شخصی بخواهد از اطلاعات سوء استفاده کند. لذا استفاده از FTP حتی در شبکه‌ی لوکال خطرناک است. استفاده از فرمان FTP لینوکس برای تبادل داده با شبکه‌ی خارجی و در واقع شبکه‌ی جهان‌گستر اینترنت، به هیچ عنوان توصیه نمی‌شود! حتی برای فایل‌های عمومی که اهمیت و حساسیت خاصی ندارند هم بهتر است از این دستور استفاده نکنید.

برای نقل و انتقال داده با روشی شبیه به FTP می‌توانید از پروتکل دیگری به اسم SSH File Transfer Protocol که به اختصار sftp گفته می‌شود، استفاده کنید. این پروتکل از رمزگذاری پشتیبانی می‌کند و پروتکل خوبی برای نقل و انتقال فایل از طریق اینترنت یا در شبکه‌های محلی است.

اما مثالی از ناامن بودن FTP: همان‌طور که در اسکرین‌شات زیر مشاهده می‌کنید، هر کاربری در شبکه می‌تواند پسوردی که استفاده کرده‌اید را به صورت متن ساده و واضح مشاهده کند. به عبارت روبروی PASS توجه کنید:

آموزش استفاده از دستور ftp و sftp برای انتقال فایل در لینوکس

استفاده از دستور ftp در لینوکس

برای اتصال به سایت‌ها از طریق پروتکل FTP، می‌توانید فرمان ftp و سپس آدرس آی‌پی سرور سایت موردنظر را تایپ کنید:

البته همان‌طور که اشاره کردیم استفاده از ftp بر بستر اینترنت بسیار خطرناک است. لذا اگر سرور در شبکه‌ی محلی قرار نگرفته، از این روش برای اتصال به سرور استفاده نکنید.

آموزش استفاده از دستور ftp و sftp برای انتقال فایل در لینوکس

در ادامه سرور پیام خوشامدگویی را نمایش می‌دهد که بسته به طراحی نرم‌افزار متفاوت است و سپس نام کاربری و پسورد سوال می‌شود. اگر نام اکانت شما در سرور FTP با نام کاربری شما در کامپیوتر لینوکسی یکسان است، Enter را فشار دهید و سپس رمز عبور را تایپ کنید اما اگر نام کاربری متفاوت است، نام کاربری را تایپ کنید و سپس Enter را فشار دهید.

لاگین یا ورود به اکانت در FTP Server

پس از تایپ کردن رمز عبور کلید Enter را فشار دهید. خوشبختانه پسوردی که تایپ کرده‌اید، در ترمینال لینوکس نمایش داده نمی‌شود. اگر پسورد صحیح باشد، ورود به حساب کاربری انجام می‌شود و در خط بعدی عبارت ftp> را مشاهده خواهید کرد.

آموزش استفاده از دستور ftp و sftp برای انتقال فایل در لینوکس

پیدا کردن فایل‌ها و انتقال فایل با دستور ftp

پس از ورود احتمالاً به دنبال لیستی از فایل‌های موجود روی سرور FTP‌ هستید. همان‌طور که در لینوکس از دستور ls برای لیست کردن فایل و فولدرها استفاده می‌کنید، حین کار با سرور FTP نیز می‌توانید از این فرمان استفاده کنید.

برای دانلود و در واقع کپی کردن فایل از سرور، می‌توانید از دستور get استفاده کنید و پس از این دستور، نام و آدرس فایل موردنظر را وارد کنید. به عنوان مثال برای دریافت فایل gc.c می‌بایست از فرمان get gc.c استفاده کرد.

همان‌طور که در تصویر زیر مشاهده می‌کنید، پس از تکمیل فرآیند انتقال فایل، سرور FTP پیام تکمیل فرآیند و همین‌طور حجم فایل منتقل شده و مدت زمان انتقال فایل و همین‌طور سرعت متوسط انتقال فایل را نمایش می‌دهد:

آموزش استفاده از دستور ftp و sftp برای انتقال فایل در لینوکس

برای دانلود چند فایل در یک مرحله، می‌توانید به جای get از دستور mget که در واقع مخفف Multiple Get است، استفاده کنید. این دستور قبل از شروع کپی کردن فایل‌ها سوال می‌کند که آیا می‌خواهید هر یک از فایل‌ها را به ترتیب دریافت کنید یا خیر. برای تأیید کلید Y و برای رد کردن، کلید N را فشار دهید.

دقت کنید که معمولاً در سرورهای FTP‌ فایل‌های مرتبط که می‌بایست با هم دانلود شود، به صورت یک فایل آرشیو و فشرده ذخیره می‌شود. معمولاً فرمت Gzip برای این کار انتخاب می‌شود چرا که پشتیبانی بسیار خوبی دارد. لذا پسوند فایل‌ها tar.gz یا tar.bz2 است.

آموزش اکسترکت کردن فایل‌های موجود در tar.gz یا .tar.bz2 در لینوکس

دستور mget از Wildcards پشتیبانی می‌کند. به عنوان مثال برای دانلود کردن تمام فایل‌هایی که پسوندشان c است، می‌توانید دستور زیر را اجرا کنید. در واقع حرف * به معنی هر نام و عبارتی است.

آموزش استفاده از دستور ftp و sftp برای انتقال فایل در لینوکس

برای اطلاعات بیشتر در مورد Wildcards و Regex یا عبارت‌های منظم که در برنامه‌نویسی و بسیاری امور، کاربرد گسترده دارد، به مقاله‌ی زیر مراجعه فرمایید و مثال‌ها را بررسی کنید:

آموزش اکسترکت کردن فایل‌های موجود در tar.gz یا .tar.bz2 در لینوکس

آموزش کار با دستور rm در لینوکس برای حذف کردن فایل و فولدر

آپلود فایل روی سرور FTP با دستور ftp لینوکس

و اما حالت برعکس یعنی آپلود فایل از سیستم لینوکسی روی سرور از طریق ترمینال لینوکس: برای این مهم می‌بایست از دستور put استفاده کنید و پس از آن نام فایل را بنویسید.

دقت کنید که سطح دسترسی حساب کاربری شما در سرور FTP، محدود به خواندن داده نباشد و در واقع دسترسی نوشتن یا Write نیز داشته باشید.

به دستور زیر توجه کنید که فایلی به اسم Songs.tar.gz را روی سرور FTP آپلود می‌کند:

پس از تکمیل فرآیند، گزارشی از حجم فایل و زمان انتقال فایل و سرعت متوسط آپلود نمایش داده می‌شود.

برای آپلود کردن تعدادی فایل در یک مرحله نیز می‌توانید از دستور mput استفاده کنید که مشابه mget است. این دستور هم قبل از آپلود کردن هر فایل، پیام تأیید نمایش می‌دهد و می‌بایست Y یا N را فشار دهید.

در مورد mput هم استفاده از Wildcards بسیار مفید است. به عنوان مثال با دستور زیر می‌توانید تمام فایل‌هایی که پسوند odt دارند را آپلود کنید:

ایجاد فولدر و تغییر فولدر با فرمان fpt

اگر دسترسی حساب کاربری شما در سرور FTP اجازه بدهد، می‌توانید فولدر ایجاد کنید و فولدرها را تغییر بدهید. برای این مهم می‌بایست از دستور mkdir استفاده کنید، درست مثل کار با فولدرها در کامپیوتر لینوکسی که در مقاله‌ی زیر به آن پرداختیم:

آموزش اکسترکت کردن فایل‌های موجود در tar.gz یا .tar.bz2 در لینوکس

برای تغییر دادن فولدر کاری، طبق معمول از فرمان cd استفاده کنید. البته حین کار با این فرمان، عبارت ftp> در ترمینال درج نمی‌شود و برای چک کردن اینکه در حال حاضر در کدام فولدر هستید، می‌توانید از دستور pwd استفاده کنید.

آشنایی با دستور pwd در لینوکس و چاپ فولدر و مسیر کاری

و اما مثالی ساده: ابتدا با فرمان زیر فولدری به اسم music در سرور FTP ساخته می‌شود:

و با دستور cd فولدر کاری به فولدری که ساخته شده تغییر می‌کند:

برای چک کردن صحیح بودن فولدر کاری، از دستور pwd استفاده کنید:

و در نهایت برای آپلود فایل، از دستور put استفاده می‌شود:

نتیجه را در تصویر زیر مشاهده می‌کنید:

برای بازگشت به فولدر بالادست فولدر فعلی می‌توانید به جای cd از فرمان cdup استفاده کنید که طبعاً روش سریع‌تری است:

دسترسی به فایل‌های لوکال با فرمان ftp لینوکس

حین کار با فایل و فولدرها به کمک دستور ftp برای تغییر دادن فولدر کاری در کامپیوتر فعلی می‌توانید از دستور lcd استفاده کنید. البته ممکن است با این دستور کمی وضعیت پیچیده و گیج‌کننده به نظر برسد و شاید بهتر باشد از فرمان ! استفاده کنید.

فرمان ! یک پنجره‌ی Shell برای چک کردن کامپیوتر لوکال باز می‌کند. در این پنجره می‌توانید هر کاری که در پنجره‌ی ترمینال معمولی انجام می‌دهید را پیاده‌سازی کنید و به عنوان مثال با فرمان ls، لیست فایل و فولدرها را بررسی کنید یا از دستور cd برای تغییر فولدر استفاده کنید. با وارد کردن فرمان exit نیز می‌توانید این پنجره را ببندید و به پرامپ ftp> برگردید و کار را دنبال کنید.

تغییر نام فایل‌ها با فرمان ftp

برای تغییر نام فایل‌ها در صورت داشتن دسترسی لازم، از فرمان rename استفاده کنید و نام فایل موردنظر و سپس نام جدید را وارد کنید. می‌توانید پس از تغییر نام، فرمان ls را اجرا کنید و بررسی کنید که نام فایل به درستی تغییر کرده باشد:

دیلیت کردن فایل‌های سرور FTP از طریق ترمینال لینوکس

برای حذف کردن یک فایل می‌توانید از دستور delete استفاده کنید. فرمان mdelete نیز برای حذف تعدادی فایل کاربرد دارد و پیام تأیید نمایش می‌دهد. لذا می‌بایست از کلید Y برای تأیید و کلید N برای کنسل کردن استفاده کنید. به مثال زیر توجه کنید که فایل gc.o و سپس تمام فایل‌هایی که پسوند o دارند، حذف می‌شود:

آموزش کار با فرمان sftp در ترمینال لینوکس

در مثال‌های قبلی از آدرس آی‌پی 192.168 استفاده شد که در واقع آدرس آی‌پی سرور موجود در شبکه‌ی شخصی و محلی است. برای ارتباط با سرورها در فضای اینترنت و در واقع ارتباط با شبکه‌ی خارجی، نباید از فرمان ftp و پروتکل ناامن FTP استفاده کرد. برای این موارد از sftp استفاده کنید.

در مثال زیر تلاش می‌شود که با پروتکل امن sftp ارتباط با سروری به آدرس test.trebex.net برقرار شود. با توجه به اینکه اعتبار هاست در اولین کانکشن تأیید نشده، کلید Y برای تأیید ارتباط فشار داده می‌شود. اگر نام کاربری که در این مثال demo است، قبلاً به واسط خط دستور ارسال شده باشد، در مورد نام کاربری سوال نمی‌شود و صرفاً پسورد سوال می‌شود.

استفاده از sftp درست شبیه به ftp است اما تفاوت‌های زیر مطرح است که باید به آن دقت کنید:

  • برای حذف کردن فایل‌های به جای دستور delete از دستور rm استفاده کنید.
  • برای حذف چندین فایل به جای mdelete از فرمان rm استفاده کنید.
  • برای رفتن به فولدر بالادست به جای cdup از دستور cd .. استفاده کنید.


پسورد گذاشتن روی فایل‌های ZIP یکی از راه‌های اصلی حفاظت از حریم خصوصی و فایل‌های شخصی یا فایل‌های محرمانه است. در توزیعات مختلف لینوکس می‌توانید فایل زیپ را با دستور zip و از طریق ترمینال ایجاد کنید و همین‌طور اگر به پسورد نیاز باشد، می‌توانید با همین دستور فایل زیپ را Encrypt یا به زبان دیگر رمزگذاری کنید.

در این مقاله به روش رمزگذاری فایل‌های زیپ از طریق ترمینال Linux می‌پردازیم.

ایجاد فایل زیپ دارای پسورد در لینوکس با دستور zip

آپشن -e یکی از آپشن‌های فرمان zip است که رمزگذاری را فعال می‌کند. در واقع اگر از این آپشن استفاده کنید، از شما خواسته می‌شود که پسوردی تایپ کنید و پس از زدن Enter نیز یک بار دیگر پسورد سوال می‌شود تا اشتباهی رخ ندهد.

به عنوان مثال اگر بخواهید فایل زیپ با عنوان source_code ایجاد کنید و تمام فایل و فولدرهای پوشه‌ای به اسم work را در آن به صورت فشرده قرار بدهید، می‌بایست فرمان زیر را اجرا کنید:

در دستور فوق آپشن -r برای فشرده‌سازی تمام فایل و فولدرهای داخل پوشه‌ی work و آپشن -e نیز برای رمزگذاری اضافه شده است. نتیجه‌ی اجرای فرمان فوق این است که پیام Enter password در ترمینال ظاهر می‌شود. پسورد موردنظر را تایپ کنید و Enter را فشار دهید. در ادامه پیام Verify password ظاهر می‌شود و می‌بایست یک بار دیگر رمز عبور را وارد کنید.

آموزش رمزگذاری فایل زیپ و تقسیم آن به چند بخش در لینوکس

برای آشنایی بیشتر با آپشن‌های دستور zip به مقاله‌ی زیر مراجعه کنید:

آموزش زیپ کردن فایل و فولدر در لینوکس با دستور zip

اضافه کردن پسورد روی فایل زیپ با فرمان zipcloak

اگر فایل زیپ از قبل موجود است و بدون رمز است، نیازی به زیپ کردن مجدد فایل‌ها نیست بلکه می‌توانید از ابزاری به اسم zipcloak برای افزودن پسورد استفاده کنید. این ابزار از طریق ترمینال اجرا می‌شود و کافی است آدرس و نام فایل زیپ را پس از آن وارد کنید. با زدن کلید Enter، رمز عبور از شما سوال می‌شود. البته برای جلوگیری از اشتباه می‌بایست رمز عبور را دو مرتبه تایپ کنید.

توجه کنید که zipcloak مثل zip در همه‌ی توزیعات لینوکس نصب نشده است و بسته به توزیع مورداستفاده، می‌بایست با اجرای دستوری ساده، این ابزار را نصب کنید. برای اطلاعات بیشتر به مقاله‌ی آموزش کار با فرمان zip مراجعه کنید:

آموزش زیپ کردن فایل و فولدر در لینوکس با دستور zip

به عنوان مثال اگر در فولدر کاری فعلی یک فایل زیپ با نام source_code.zip وجود داشته باشد، با اجرا کردن فرمان زیر می‌توانید آن را رمزگذاری کنید:

دقت کنید که اگر فایل موردنظر در فولدر کاری فعلی وجود نداشته باشد، می‌بایست آدرس کامل را وارد کنید یا از دستور cd برای تغییر پوشه‌ی کاری استفاده کنید.

آموزش رمزگذاری فایل زیپ و تقسیم آن به چند بخش در لینوکس

 

چند تکه کردن فایل زیپ با دستور zipsplit

ابزاری به اسم zipsplit هم از طریق ترمینال اجرا می‌شود و کاربرد آن تبدیل کردن یک فایل زیپ به چند تکه است. در واقع اگر بخواهید فایل حجیمی را از طریق Gmail یا پیام‌رسان‌هایی مثل واتس‌اپ ارسال کنید و محدودیت حجم فایل مطرح باشد، می‌توانید از روش چند تکه کردن فایل زیپ استفاده کنید. گیرنده می‌تواند این تکه‌ها حین اکسترکت کردن فایل‌ها، یکی کند.

این ابزار هم به صورت پیش‌فرض در تمام توزیعات لینوکس نصب نشده است و باید مثل ابزار zipcloak نصب شود.

برای تقسیم کردن فایل زیپ به چند بخش، از آپشن -n پس از فرمان zipsplit استفاده کنید. حجم هر بخش را پس از آپشن -n تایپ کنید و در نهایت نام فایل زیپ را ذکر کنید. دقت کنید که حجم هر تکه می‌بایست بر حسب بایت باشد. به عنوان مثال ۱۰۲۴۰۰ معادل ۱۰۰ کیلوبایت است.

نتیجه‌ی اجرای فرمان فوق، تقسیم شدن فایل source_code به بخش‌های ۱۰۰ کیلوبایتی است و نام این تکه‌ها در ترمینال لیست می‌شود:

آموزش رمزگذاری فایل زیپ و تقسیم آن به چند بخش در لینوکس