تکنولوژی

چگونه افزونه‌های مرورگر Edge را در حالت وب‌گردی شخصی و ناشناس فعال نگه داریم؟

اگر جزو فن‌بوی‌های اپل و محصولات این شرکت هستید و نمی‌توانید تحمل کنید کسی به ساخته‌های جابز توهین کند، توصیه می‌کنم همین حالا از خواندن ادامه‌ این متن صرف نظر کنید. هر چند این متن درباره بدی‌های محصولات اپل نیست و قصد زیر سوال بردن کیفیت محصولاتی مانند آی‌فون یا آی‌پد را ندارد اما باز هم ممکن است عده‌ای از خواندنش برداشت اشتباه داشته باشند.

یک چیزهایی در دنیا هستند که وقتی خیلی معروف شدند و جوشان همه را گرفت، عیب و ایرادهایشان پنهان می‌شود و کسانی که خودشان وارد جو شده‌اند، قرارداد ناگفته‌ای دارند که این ایرادها را از کسانی که وارد جو نشده‌اند پنهان کنند! درست مثل خیلی از کسانی که می‌روند خارج و آن‌قدر تعریف می‌کنند که بقیه دهن‌شان آب می‌افتد و بهشت جلو چشم‌هایشان به تصویر درمی‌آید و وقتی می‌روند آن‌طرف با مشکلاتی برخورد می‌کنند که فکرش را هم نمی‌کرده‌اند.

غرض این بود که بگویم این محصولات سیب گاززده‌ آمریکایی هم چنین داستانی دارد. من هم جزو همان کسانی هستم که بدون دانستن یک سری چیزها به سراغ اپل رفتم و بعد از وارد شدن به حلقه‌ اپلیون تازه چشمم به روی چیزهایی باز شد که آرزو می‌کردم کاش کسی به من می‌گفت!

آی‌فون، آی‌پد و آی‌پاد تاچ جزو محصولاتی هستند که تحولی در زمینه طراحی وسایل هوشمند همراه ایجاد کردند. همه تلاش اپل بر این بود که کاربری محصولات‌اش را هر چه بیشتر کاربرپسند کند. سیاست اپل برای گذاشتن تنها یک دکمه روی گوشی آی‌فون در این راستا بود که همه بتوانند راحت با این گوشی کار کنند و دیگر از دکمه‌های متعدد و گیج‌کننده خبری نباشد. این دستاورد بسیار مهم دنیا را برای کاربران عام زیباتر کرد.

اما این حرکت اپل کاملا ظاهرسازی است. در پس این محصولات هوشمند سیاستی وجود دارد که نتیجه‌اش یک محصول ناقص‌الخلقه و پر از ایراد است. این محصول نه تنها به ساده‌تر شدن کار کاربرها کمک نمی‌کند، بلکه بعضی وقت‌ها به شعورشان هم توهین می‌کند و کاری می‌کند که کسانی که سطح متوسطی از سواد اینترنتی و رایانه‌ای نداشته باشند، نتوانند از آی‌فون‌ها و آی‌پدهایشان کار بکشند. نام این محصول «آی‌تیونز» (iTunes) است.

هر کابری که بخواهد با آی‌فون و آی‌پدش کار کند و رویشان فیلم و آهنگ و غیره بریزد ناگزیر به نصب یک نسخه از این نرم‌افزار درب و داغان است. اگر می‌خواهید از عمق فاجعه با خبر شوید کافی است جست‌وجوی کوتاهی در گوگل با عنوان I hate iTunes انجام بدهید و ببینید کاربرهای این نرم‌افزار در سرتاسر دنیا راجع به آن چه می‌گویند.

البته اگر I Like iTunes را امتحان کنید، متوجه می‌شوید جایی وجود ندارد که واقعا کاربرها آی‌تیونز را دوست داشته باشند و گوگل شما را باز هم به صفحاتی که آدم‌ها آی‌تیونز را دوست ندارند می‌برد. اما حالا ببینیم این آی‌تیونز چیست و به جز ایرادهای بنیادی مثل گرفتن بی‌خود و بی‌جهت حافظه‌ سیستم عامل، هنگ کردن‌های متعدد و واسط کاربری زشت سردرگم‌کننده‌اش چرا این‌قدر بد است؟

نقل و انتقال فایل‌ها ممنوع!
ساده‌ترین حقی که من به عنوان یک کاربر گوشی همراه به گردن شرکت سازنده دارم این است که بتوانم به راحتی فایل‌هایم را روی گوشی بریزم و جابه‌جا کنم. اپل و آی‌تیونز این حق را به کلی از من گرفته‌اند. کلا این داستان که گوشی را با کابل USB بزنم به رایانه و رویش فایل بریزم با محصولات اپل به کلی منتفی است. برای انجام این کار باید خودم را به تیغ آی‌تیونز بسپارم. اول باید آی‌تیونز را روی PC نصب کرد. این نرم‌افزار چیزی به نام Copy یا Move (و دیگر چیزهایی که همه بلندند!) ندارد. بلکه همه چیز را Sync می‌کند.

یعنی وقتی بخواهید نرم‌افزاری روی گوشی بریزید، باید این نرم‌افزار در آی‌تیونز موجود باشد. سپس آی‌تیونز چک می‌کند که آیا همه نرم‌افزارهایی که دارد با نرم‌افزارهایی که در گوشی هست جور در می‌آیند یا نه؟ اگه آی‌فون چیزی کم و کسر داشت بهش اضافه می‌کند و اگر زیاد داشت کم می‌کند! به عبارت دیگر اگر من گوشی‌ام را به آی‌تیونزی که روی رایانه محل کارم نصب شده بشناسانم و چیزی رویش نصب کنم، وقتی برگردم خانه و گوشی را با آی‌تیونز خانه که آن نرم‌افزار را نداشته هماهنگ کنم نتیجه این است که نرم‌افزاری که صبح در محل کار نصب کرده‌ام از گوشی پاک می‌شود زیرا آی‌تیونز خانه آن را ندارد.

البته گزینه‌ای برای انتقال نرم‌افزارهای خریداری شده به کتابخانه‌ی آی‌تیونز وجود دارد اما اگر دست برقضا یادم برود اول نرم‌افزارها را منتقل کنم، بعد گوشی‌ام را Sync کنم، کلا این نرم‌افزارها می‌پرند! خدایی‌اش شما به این می‌گویید کاربرپسند؟

تازه مشکل به همین‌جا ختم نمی‌شود. تعداد رایانه‌هایی که شما می‌توانید رویشان آی‌تیونز نصب کنید و گوشی یا تبلت‌تان را به آن معرفی کنید، محدود به عدد پنج است. یعنی این طور نیست که هر جایی رفتید بتوانید با گوشی‌تان کار کنید و رویش فایل بریزید.

یکی دیگر از چیزهایی که اپل از شما می‌گیرد قابلیت مدیریت فایل‌هاست. مثلا در حالت عادی نمی‌شود یک فایل PDF روی گوشی آی‌فون منتقل کرد و آن را با نرم‌افزار پیش‌فرض خواندن فایل‌های PDF یعنی iBooks خواند! باور کنید این عمل ساده که همه‌ گوشی‌های دنیا انجام می‌دهند با سیاست‌های عجیب اپل امکان‌پذیر نیست. پس از نیم‌ساعت سر و کله زدن با آی‌تیونز و سر در نیاوردن از واسط کاربری عجیب این نرم‌افزار وقتی موفق نشدم بفهمم فایل PDF را چطور می‌شود روی گوشی کپی کرد احساس حماقت عجیبی بر من غلبه کرد.

وقتی در گوگل در این باره جست‌وجو کردم دیدم این احساس بین میلیون‌ها نفر مشترک است. چون آی‌تیونز واقعا امکان چنین کاری نداشت. راهنماها گفته بودند باید فایل PDF را حتما دانلود کنید تا iBooks آن را بشناسد! بعد فهمیدم باید نرم‌افزارهای مخصوصی را بگیرم و نصب کنم تا بتوانم مثل همه گوشی‌های دیگر دنیا فایل PDF را روی آی‌فون بریزم.

انحصارطلبی اپل تا این حد پیشرفته است که حتی نمی‌گذارد یک mp3 را روی گوشی‌تان تبدیل به زنگ موبایل بکنید. برای این کار حتما باید جناب آی‌تیونز در جریان باشند و ایشان اجازه‌ Sync شدن را بدهند! این داستان‌ها برای فیلم و آهنگ و دیگر فرمت‌ها هم صدق می‌کند. اگر بخواهید فرمت‌های مختلف را روی گوشی‌تان داشته باشید مجبور به خریدن نرم‌افزار از فروشگاه اپل هستید. همه این مشکلات راه دارند اما برای قدم گذاشتن در این راه باید جیبتان را خالی کنید.

بلوتوث بازی ممنوع!
چند دفعه شده که با دوستان دور هم جمع شده‌اید و کلیپ‌ها و زنگ‌های موبایل بامزه با بلوتوث برای هم فرستاده‌اید؟ می‌دانید اپل این حق را از کاربرهایش سلب کرده است؟ اگر آی‌فون یا آی‌پد داشته باشید فقط و فقط محکومید تا با آی‌فون‌ها و آی‌پدهای دیگر بلوتوث رد و بدل کنید.

وقتی دوستان دارند با گوشی‌های آندرویددار و ویندوزدار و… تند تند برای هم کلیپ خنده‌دار بلوتوث می‌کنند شما باید بنشینید و نگاه کنید و ادای پز دادن دربیاورید که من اپل دارم. واقعا چرا آدم با یک گوشی 900 هزارتومانی نباید بتواند بلوتوث با دوستانش رد و بدل کند؟

فلش ممنوع!
این داستان پشتیبانی نکردن iOS از فلش بسیار قدیمی است. اپل به بهانه اینکه فلش خیلی سوراخ امنیتی دارد، نمی‌گذارد مرورگرهایش فایل‌های فلش را باز کنند. این روزها هم که همه سایت‌ها به نوعی فلش دارند. به همین دلیل یا باید نسخه‌های ویژه iOS سایت‌های مورد نظرتان را ببینید یا صفحات ناقص آن‌ها را بارگذاری کنید که علامت پلاگین خالی فلش در همه جایشان نقش بسته است.

فلش سوراخ امنیتی دارد، قبول. اما با این همه کرک‌ها و جیل‌بریک‌های ریز و درشتی که برای محصولات اپل آمده، ظاهرا فقدان فلش جلوی نفوذهای امنیتی را نگرفته است. از آن طرف چند نفر را می‌شناسید که گوشی آندرویددار داشته باشند و از حفره‌های امنیتی‌شان شاکی باشند؟

خرید ممنوع!
یکی از کارهایی که آی‌تیونز می‌کند این است که می‌شود با کمک آن به فروشگاه نرم‌افزار یا همان اپ‌استور وارد شد و خرید کرد. اما برای خرید باید حساب کاربری داشته باشید. یکی از نکات جالب این حساب کاربری این است که باید آدرس یک کشور غیرایران را بدهید چون اپل ایران را تحریم کرده است. کشورهای مختلف حساب کاربری و فروشگاه‌شان جداست. مثلا اگر شما یک کارت هدیه از کانادا داشته باشید، باید حساب کاربری‌تان مربوط به کانادا باشد تا بتوانید آن را خرج کنید.

اگر حساب کاربری‌تان را با آدرس کانادا ثبت کنید دیگر اپل در فروشگاه آمریکا راهتان نمی‌دهد! محتویات اپ‌استور کانادا با اپ‌استور آمریکا فرق دارد و مثلا بعضی از نرم‌افزارهایی که در اپ‌استور آمریکا رایگان است در اپ‌استور کانادا پولی است! هیچ راهی هم ندارد که بشود کشور محل سکونت را عوض کرد. باید یک حساب کاربری دیگر بسازید. این شاهکار هم جزو ویژگی‌های کاربرپسند اپل است.

حافظه اضافی ممنوع!
وقتی آی‌پد 16 گیگابایتی خریدید تا آخر دنیا محکوم به این هستید که از همان 16 گیگ استفاده کنید. در این دنیای جدید که همه دستگاه‌های الکترونیکی کارت حافظه می‌خورند و به راحتی می‌شود حافظه گوشی‌های همراه را زیاد کرد چرا آدم باید یک میلیون تومان پول بدهد به گوشی‌ای که فقط 16 گیگ فضای ذخیره اطلاعات دارد و هیچ جور هم نمی‌شود به آن فضا اضافه کرد؟ اگر بخواهید چند آلبوم موسیقی روی گوشی بریزید و دست برقضا چند عدد بازی با حجم بالا هم داشته باشید، یعنی گوشی‌تان پر شده و باید خالی‌اش کنید. حجم نرم‌افزارهای اپ‌استور روز به روز اضافه می‌شوند اما حافظه آی‌فون و آی‌پد محدود است.

دردسرهای داخلی
از همه این‌ها که بگذریم، می‌رسیم به بحث کاربردهای داخلی این محصولات. همان‌طور که می‌دانید اپل  نمی‌گذارد ما از سرویس‌هایش استفاده کنیم. اگر بخواهید چیزی از فروشگاه اپل بخرید، اپل پول شما را قبول نمی‌کند. در این گیر و دار واقعا نمی‌دانم آن دسته از افرادی که سنگ اپل به سینه می‌زنند و ادعا می‌کنند باید به این شرکت وفادار ماند و محصولاتش را خرید، چه توجیهی برای این واقعیت دارند که اپل پول ما را اصلا قبول نمی‌کند؟ حتی به‌روزرسانی برنامه‌های رایگان هم برای ما امکان‌پذیر نیست.

اگر بخواهید چیزی از اپ‌استور بگیرید (چه رایگان یا غیررایگان) باید کلی تکنیک بزنید که اپل نفهمد IP شما از ایران است. وقتی می‌شود به راحتی در بازارهای گوشی‌های غیر iOSدار خرید کرد و این گوشی‌ها هر روز همه چیزشان را به‌روز می‌کنند آدم چرا باید این همه دردسر برای خودش بخرد؟ آن هم با این قیمت‌های نجومی؟

پول بده آش نخور
بحث من در مورد کیفیت گوشی‌ها و تبلت‌های اپل نبود. بحث فقط سر سیاست‌های عجیب اپل بود که چطور باعث اذیت و آزار کاربرها می‌شود. می‌دانم که بسیاری از کاربرها از جمله خود من بعد از مدتی به این اذیت و آزارها عادت می‌کنند. اما انسان به هر چیزی می‌تواند عادت کند.

واقعیت این است که با خریدن آی‌فون یا آی‌پد از کلی امکانات دیگر محروم می‌شویم. یقین دارم اگر مایکروسافت محصولی داشت که یک صدم آی‌تیونز اشکال داشت و انحصار طلبانه بود میلیون‌ها اعتراض و بد و بی‌راه نثارش می‌شد. اما وقتی یک محصول اپل می‌خرید تا به آی‌تیونز وصلش نکنید، حتی روشن هم نمی‌شود! اما چون اپل است کسی صدایش درنمی‌آید.

iSad
5 اُکتبر 2011 که می‌شد، اواسط مهر ماه سال 90، یک روز از خواب بیدار شدیم و دیدیم دنیا شده است استیو جابز. خیلی‌­ها بودند که استیو جابز را نمی‌­شناختند و بسیاری هم بودند که می‌دانستند استیو‌جابز کیست امادر عرض یک روز، همه این دو گروه تبدیل شدند به طرفداران استیو جابز.
اپل بازان و دیگر دوستداران آی­‌تی ناراحت بودند و هر جا می‌­­رفتی سخن از استیو بود.در سایت های اجتماعی همه عکس­‌های خودشان را به عکس استیو جابز تغییر دادند و همگی استیو جابز شدند، جملات کوتاه و خلاقه درباره او می‌گفتند و می‌‌سرودند.
اول سایت­‌ها و وبلاگ­‌ها، بعد روزنامه و مجلات این خبر را منتشر کردند. کم کم استیو جابز تا روی شیشه مغازه‌ها و شیشه عقب ماشین‌ها و تی­‌شرت جوان­‌ها هم آمد. همه جا سخن از او بود و همه درباره تاثیری که او در جهان ما گذاشته حرف می‌د­زند. حتی آنهایی که اصلا نمی‌دانستند سیستم عامل اپل چیست و چه فرقی با ویندوز دارد. جوگیری آن قدر زیاد بود که یکی از پیامک‌­های آن روزها این بود:  «خانواده استیو جابز ضمن تشکر از همدردی و همدلی ایرانیان از آنها خواستند تا به زندگی عادی خود بازگردند!»
2121


استفاده از مرورگرها در حالت شخصی، موجب حفظ اطلاعات شخصی و پاک شدن خودکار ردپاها و سوابق وب‌گردی می‌شود. در گوگل کروم تب Incognito (ناشناس) و در مرورگرهای دیگر حالت وب‌گردی Private (شخصی) برای همین در نظر گرفته شده است و همیشه در مکان‌های عمومی و کامپیوترهای عمومی، می‌بایست از این حالت شخصی و امن استفاده کرد. می‌توان کاری کرد که مرورگر پس از اجرا همواره در حالت شخصی یا ناشناس باز شود! به این ترتیب کسانی که مرتباً مرورگر کامپیوتر خود را اجرا می‌کنند و می‌بندند، با خیال راحت از اینترنت استفاده خواهند کرد و هیچ سابقه‌ای از وب‌گردی و اطلاعات شخصی، باقی نمی‌ماند.

در این مقاله می‌خواهیم روش اجرای خودکار مرورگرهای مختلف در حالت Incognito‌ یا Private را بررسی کنیم. با ما باشید.

دانلود مستقیم جدیدترین آهنگ های روز با سرعت بالا از سایت Music-Planet.ir

اجرای مرورگر در حالت شخصی یا ناشناس، ساده است اما مراحل کوتاه آن برای کسی که مرتباً مرورگر را باز می‌کند و می‌بندد، خسته‌کننده به نظر می‌رسد. مدیران شبکه، کسانی که کافی‌نت دارند و کسانی که در مکان عمومی و یا محل کار آنلاین می‌شوند، بهتر است با توجه به مرورگر محبوب خود، روش اجرای خودکار آن در حالت ناشناس یا شخصی را بدانند.

چگونه گوگل کروم را همواره در حالت وب‌گردی ناشناس و امن اجرا کنیم؟

در سیستم عامل ویندوز روی شورت‌کات گوگل کروم راست کلیک کنید و آخرین گزینه یعنی Properties را انتخاب کنید. اگر شورت‌کارت کروم روی دستاپ موجود نیست، آن را از منوی استارت درگ کرده و روی دستاپ رها کنید تا شورت‌کات ساخته شود.

در پنجره‌ی خواص یا پراپرتیز، فیلدی به اسم Target وجود دارد که آدرس فایل اجرایی مرورگر گوگل کروم در آن قرار گرفته است. در انتهای آدرس، عبارت اسپس و سپس -incognito را درست قبل از دابل‌کوتیشن اضافه کنید. درست مثل تصویر زیر:

در نهایت روی دکمه‌ی OK‌ کلیک کنید تا تنظیمات جدید اجرا، ذخیره شود. توجه کنید که اگر گوگل کروم از طریق این شورت‌کات اجرا شود، حالت پیش‌فرض آن ناشناس خواهد بود اما اگر از شورت‌کات و مسیر دیگری اجرا شود، حالت ناشناس یا Incognito Mode فعال نمی‌شود.

حالت ناشناس در کروم با آیکون خاص آن و رنگ مشکی پس‌زمینه، کاملاً مشخص و متمایز از حالت وب‌گردی معمولی است:

چگونه مرورگرها را در حالت وب‌گردی شخصی اجرا کنیم تا سابقه‌ی وب‌گردی محفوظ بماند؟

چگونه Firefox را به صورت خودکار در حالت وب‌گردی شخصی اجرا کنیم؟

در سیستم عامل ویندوز، مرورگر فایرفاکس را اجرا کنید. روی آیکون سه‌خطی منو کلیک کنید و گزینه‌ی Options‌ را انتخاب نمایید.

در تبی به اسم حریم شخصی یا Privacy، در بخش History گزینه‌ی Firefox will never remember history را از منوی کرکره‌ای انتخاب کنید. سپس تنظیمات را ذخیره کنید. پس از ری‌استارت کردن مرورگر Firefox، متوجه می‌شوید که در حالت وب‌گردی شخصی اجرا شده است.

چگونه مرورگرها را در حالت وب‌گردی شخصی اجرا کنیم تا سابقه‌ی وب‌گردی محفوظ بماند؟

آیکون ماسک بنفش‌رنگ نشانه‌ی وب‌گردی شخصی در فایرفاکس است.

چگونه مرورگرها را در حالت وب‌گردی شخصی اجرا کنیم تا سابقه‌ی وب‌گردی محفوظ بماند؟

اگر از مکینتاش استفاده می‌کنید، روال کار مشابه نسخه‌ی ویندوزی فایرفاکس است.

چگونه Safari اپل را در حالت مرورگر امن اجرا کنیم؟

در سافاری هم مراحل اجرای خودکار حالت امن، ساده است. با کلید ترکیبی Command + Comma بخش Preference را اجرا کنید. در تب General‌ و در فیلد Safari opens with، گزینه‌ی A new private window را از منوی کرکره‌ای انتخاب کنید.

چگونه مرورگرها را در حالت وب‌گردی شخصی اجرا کنیم تا سابقه‌ی وب‌گردی محفوظ بماند؟

اکنون مرورگر سافاری را ببندید و بار دیگر اجرا کنید تا حالت وب‌گردی امن به صورت خودکار فعال شود.

نحوه‌ی اجرای مرورگر Opera در حالت وب‌گردی امن

در سیستم عامل ویندوز می‌توان مرورگر آپرا را نیز به صورت خودکار در حالت امن اجرا کرد که روش کار شبیه اجرای مرورگر کروم در حالت ناشناس است. کافی است روی شورت‌کارت این مرورگر راست‌کلیک کرده و گزینه‌ی Properties را انتخاب کنید. اکنون در فیلد Target، پس از انتهای نام فایل اجرایی و همین‌طور دابل‌کوتیشن، یک اسپیس و سپس عبارت –private را اضافه کنید.

اجرای مرورگر Edge در ویندوز ۱۰ در حالت وب‌گردی امن به صورت خودکار

متأسفانه مرورگر اج مایکروسافت را نمی‌توان به صورت خودکار در حالت وب‌گردی شخصی یا InPrivate اجرا نمود! می‌بایست هر بار از منو، گزینه‌ی New InPrivate window را انتخاب کنید تا پنجره‌ای برای وب‌گردی شخصی باز شود.

از منوی راست‌کلیک حالت وب‌گردی امن و شخصی مرورگرها را اجرا کنید!

یک روش عمومی و نسبتاً سریع برای اجرای مرورگرها در حالت امن، این است که از منوی راست‌کلیک استفاده کنیم. در منوی استارت و همین‌طور در تسک‌بار ویندوز، روی آیکون مرورگری که معمولاً استفاده می‌کنید، راست‌کلیک کنید. گزینه‌ای مثل New incognito window در این منو موجود است که حالت وب‌گردی شخصی را مستقیماً فعال می‌کند و در حقیقت تب یا پنجره‌ای برای وب‌گردی شخصی اجرا می‌شود.

اگر روی آیکون‌هایی که به صورت سفارشی در منوی استارت چیده‌اید، راست‌کلیک کنید نیز گزینه‌ی مشابهی موجود است:

در مک‌بوک‌ها و آی‌مک اپل می‌توانید روی آیکون مرورگرها در داک پایین صفحه راست‌کلیک کنید. گزینه‌ای به اسم New incognito یا private window در این منو موجود است.


یکی از امکانات مفید مرورگر مایکروسافت اج که با استفاده از پروژه‌ی متن باز کرومیوم ساخته شده، نصب کردن اکستنشن است. می‌توانید از اکستنشن‌های متعددی که برای گوگل کروم طراحی شده استفاده کنید. اما شاید پس از مدتی از افزونه‌ای استفاده نمی‌کنید و نصب بودن آن روی مرورگر، صرفاً موجب سنگین‌تر شدن مرورگر و استفاده‌ی بیشتر از منابعی مثل رم و پردازنده می‌شود. در این صورت می‌توانید افزونه را آن‌اینستال کنید. اما اگر در آینده باز هم از افزونه استفاده خواهید کرد، بهتر است به جای حذف کردن، آن را غیرفعال کنید.

در این مقاله به دو مقوله ی Disable کردن و Uninstall کردن افزونه‌ها در مرورگر Edge ویندوز ۱۰ می‌پردازیم. با ما باشید.

دانلود مستقیم جدیدترین آهنگ های روز با سرعت بالا از سایت Music-Planet.ir

نصب کردن اکستنشن‌ها برای توسعه‌ی امکانات و بهبود قابلیت‌های مرورگر انجام می‌شود اما اگر از افزونه‌ای استفاده نمی‌کنید، نصب و فعال بودن آن صرفاً موجب استفاده‌ی بیشتر از RAM و CPU می‌شود.

غیرفعال کردن افزونه‌های نصب شده روی Microsoft Edge

برای باز کردن مدیریت افزونه‌ها، روش گرافیکی و ساده این است که روی منوی سه‌نقطه‌ای مرورگر اج کلیک کنید و در منو روی Extensions کلیک کنید.

آموزش آن‌اینستال و حذف کردن افزونه‌ها در مرورگر Edge

به این ترتیب تب جدیدی باز می‌شود که در آن افزونه‌های نصب شده لیست شده است. افزونه‌ای که استفاده نمی‌کنید یا قصد حذف کردن آن را دارید، در لیست پیدا کنید.

اگر مقصود شما غیرفعال کردن است و در واقع ممکن است چند روز بعد دوباره به افزونه نیاز داشته باشید، روی سوییچ روبروی اکستنشن کلیک کنید. به این ترتیب افزونه غیرفعال می‌شود. برای فعالسازی مجدد کافی است تب اکستنشن‌ها را باز کرده و روی سوییچ اکستنشن موردنظر کلیک کنید تا در وضعیت فعال قرار بگیرد.

آموزش آن‌اینستال و حذف کردن افزونه‌ها در مرورگر Edge

حذف کردن اکستنشن‌ها در مرورگر مایکروسافت اج

شاید اکستنشن خاصی به درستی عمل نمی‌کند یا در عملکرد مرورگر مشکل ایجاد کرده است. در این شرایط شاید غیرفعال کردن افزونه، مشکل را حل نکند و حذف کردن آن ضروری باشد.

برای حذف کردن کامل اکستنشن‌های نصب شده روی مررورگر مایکروسافت اج، ابتدا صفحه‌ی اکستنشن‌ها را باز کنید. اکستنشن موردنظر را پیدا کرده و روی گزینه‌ی Remove زیر عنوان اکستنشن کلیک کنید.

آموزش آن‌اینستال و حذف کردن افزونه‌ها در مرورگر Edge

پیغامی ظاهر می‌شود، اگر مطمئن هستید که می‌خواهید افزونه حذف شود، روی دکمه‌ی Remove کلیک کنید.

آموزش آن‌اینستال و حذف کردن افزونه‌ها در مرورگر Edge

به این ترتیب افزونه حذف شده و پیام Extension removed ظاهر می‌شود.

آموزش آن‌اینستال و حذف کردن افزونه‌ها در مرورگر Edge

روش دیگر برای حذف کردن افزونه‌های نصب شده در مرورگر اج این است که روی آیکون افزونه‌ی موردنظر در کنار نوار آدرس راست‌کلیک کنید و از منوی باز شده گزینه‌ی Remove from Microsoft Edge را انتخاب کنید.

در ادامه پیغام تأیید ظاهر می‌شود. روی Remove کلیک کنید تا افزونه حذف شود.

برای نصب کردن افزونه‌هایی که به صورت کامل حذف شده می‌توانید به مایکروسافت استور و دسته‌ی Edge Extensions category رجوع کنید.